یک شعر از « اکتاویو پاز »
با رنج بسیار ، با یک بند انگشت پیشرفت در سال ،
در دل صخره نقبی می زنم ، هزاران هزار سال
دندانهایم را فرسوده ام و ناخنهایم را شکسته ام
تا به سوی دیگر رسم ، به نور ، به هوای آزاد و آزادی
و اکنون که دستهایم خونریز است و دندانهایم
در لثه ها می لرزند ،در گودالی ،چاک چاک از تشنگی و غبار ،
از کار دست می کشم و در کار خویش می نگرم
من نیمه دوم زندگی ام را
در شکستن سنگ ها ، نفوذ در دیوارها ، فرو شکستن درها
و کنار زدن موانعی گذرانده ام که در نیمه اول زندگی
به دست خود میان خویشتن و نور نهاده ام
« اکتاویو پاز » ؛ « احمد میرعلایی »
پی نوشت :
با توجه به ف...ی...ل...ت...ر بودن لینک 4shared و در خواست دوستان ؛ متن کامل رمان شب هول در persiangig نیز آپلود شد .
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت 19:45 توسط « مهدی محبی »
|
« چه آدم دانشمندی می شود آن کسی که پنج رمان را خوب می فهمد »